FRESH MAGIC BLOG

Snel naar een artikel:

 

Jureren bij een goochelwedstrijd

 

Walking Dinner: Do's en Don'ts

 

Hoe ik leerde goochelen...

 

Goochelaar ontmaskerd?

 

Tips voor het boeken van een goochelaar

 

Goochelaars onder elkaar

 

Goochelaar op weg

 

Klassieke muziek - Klassieke goochelkunsten

 

Wilt u reageren op een artikel of ons op een fout wijzen? Stuur dan een mailtje naar:

goochelaarjanse@gmail.com

5 tips voor het schieten van een promo

Deze blog is gepubliceerd op 14-11-18

Nog een week of twee en dan staat ie online: mijn gloednieuwe promotievideo waarmee ik op een verrassende manier mijn goochelkunsten wil aanprijzen.

Deze video is het resultaat van een compleet uit de hand gelopen project. Aanvankelijk wilde ik gewoon wat geinige trucs op beeld en mijn charmante glimlach erboven. Voor zoiets is niet zoveel nodig: een cameraman, een mooie achtergrond, een pakje speelkaarten… Maar na een paar brainstormsessies met Kevin van ‘Van Ei naar Kip’ liep een middagje filmen uit op twee volle draaidagen op verschillende locaties. Ineens werd er gesproken over special effects, figuranten en decor.

Nog twee maanden later bevond ik mij op een heuse filmset: mijn gezicht werd gepoederd, overal lagen snoertjes, er werden groene schermen opgehangen. Zoals reeds gezegd: dit liep uit de hand - ik had nog nooit zoiets meegemaakt! Maar… al deze bijkomstigheden waren niet voor niets! Het resultaat is wat mij betreft zeer geslaagd. En natuurlijk heb ik van dit project ook behoorlijk wat van geleerd. Hier volgen vijf dingen die ik van dit filmproject heb opgestoken – handig om te weten als je zelf een keer een (bedrijfs-) filmpje wilt (laten) maken.

1. Maak een script…

Een oud gezegde van Broadway luid: ‘If it ain’t on the page, it ain’t on the stage’. Met andere woorden: hou je aan het script. Daarvoor moet je wel een script hebben natuurlijk. Een script is meer dan een beschrijving van acties en dialogen. Het is een blauwdruk voor alles wat er uiteindelijk op beeld moet komen. Met het script als plan kun je gaan bedenken wat je nodig gaat hebben om deze beelden te maken. Hadden we voor dit project geen script gemaakt dan was het filmpje een stuk minder fraai geworden.

2. …maar sta open voor spontaniteit. 

Veel regisseurs krijgen bij de gedachte alleen al de gilzenuwen: kinderen op de set. Voor ons filmpje hadden we echter een paar verveelde kinderen nodig en daarom ontvingen we op onze tweede draaidag een paar jonge figuranten. Het moet gezegd worden: ze hebben zich voorbeeldig gedragen. In één van de shots doe ik een truc met een zeepbel. Dat stond in het script. Wat later op de draaidag begonnen de kinderen spontaan zélf bellen te blazen. Dat stond níet in het script. Gelukkig had onze cameraman de tegenwoordigheid van geest om hier wat beelden van te maken en daar zitten er nu een paar van in de promo.

3. Het zit in die kleine dingen…

Een klein beetje rook op de achtergrond. Een pagina van een boek die zachtjes wappert. Het juiste lettertype op een stuk papier. Het zijn allemaal van die kleine dingetjes die stuk voor stuk extra moeite kosten. Je zou in plaats van deze moeite te nemen ook kunnen zeggen: laat maar. Als je dat zegt ben je weliswaar sneller klaar, maar dan bezuinig je ook op de kwaliteit van je productie. Die kwaliteit is namelijk de optelsom van alle details die in je filmpje (of boek, website, of wat dan ook) verwerkt zitten.

4. Zorg voor een duidelijke taakverdeling.

Oké, dit ging eerlijk gezegd een beetje mis bij dit project. We begonnen met een cameraman en een geluidsman. Daar kwamen vervolgens nog een grimeur, een regisseur en een manusje-van-alles bij. Achteraf hadden er ook nog wel een cateraar en een coördinator voor de figuranten bij gemogen. Op de set kwam ik er pas achter dat niet iedereen op de hoogte was van de plannen en van wat er van hem of haar verwacht werd. Dat heeft de nodige tijd gekost.

5. Zeg: dankjewel!

Het klinkt een beetje cheesey als laatste punt: dankbaarheid, maar het simpele feit is dat dit project vooral is voortgekomen uit vrijwilligerswerk. Had ik iedereen die mee heeft gedaan moeten betalen dan was dit filmpje er nooit gekomen. Ik stond telkens weer versteld van het enthousiasme en de leuke ideeën van het team. Dus… iedereen die heeft meegeholpen aan dit project: ontzettend bedankt!

De nieuwe promo van goochelaar Janse Heijn verschijnt op 1 December.

Crewfoto

Walking dinner: do’s en don’ts

Gepubliceerd op 13-03-18

Samen eten is vaak hét belangrijkste onderdeel van een feestelijke bijeenkomst. Als goochelaar ga ik elke week wel bij twee of drie feesten langs. Daardoor heb ik heel precies kunnen observeren hoe de manier waarop er samen gegeten wordt de laatste jaren is veranderd. Het klassieke drie-gangen-diner wordt steeds minder de norm – daartegenover wint het ‘Walking Dinner’ aan populariteit. Nu kan dit nieuwe eet-concept ontzettend goed werken op jouw feest, maar ik heb ook gezien hoe mensen er flink de plank mee misslaan. In deze blog wil ik wat adviezen delen met mensen die zelf een Walking Dinner op hun feest willen.

 

Wat is een Walking Dinner?

Anders verwoord is een Walking Dinner is een ‘hapjes-diner’ waarbij de gasten geen vaste plek aan een tafel hebben. In plaats van drie gangen aan één tafel krijgen de gasten 7 of 8 kleinere gerechtjes die ze staand kunnen consumeren. Vaak zijn de gerechten die worden geserveerd iets uitgebreidere tapashapjes maar soms zijn het kleinere uitvoeringen van een conventioneel gerecht zoals carpaccio, entrecote of gevulde groentes.

 

Wat zijn de voordelen van een Walking Dinner?

Het grootste voordeel van een Walking Dinner is dat de gasten zich makkelijker door de ruimte kunnen verplaatsen en het voor hen dus ook makkelijker is om met verschillende mensen te praten tijdens de avond. Niets is zo vervelend als je drie uur lang aan tafel moet zitten luisteren naar de onsmakelijke verhalen van je achter-oom die je al anderhalf jaar niet hebt gezien. Bij een Walking Dinner is het als gast veel eenvoudiger (en meer legitiem) om gesprekspartners af te wisselen.

Naast variatie in tafelgasten is er ook een grotere variatie in gerechtjes. Als je het éne gerechtje niet blieft komt er wel weer een volgend gerechtje. Dat is fijn als je lastige eters verwacht, maar in het algemeen is het ook een luxe om allerlei verschillende dingen te kunnen proeven. Omdat de gerechten elkaar in de regel vlot opvolgen wordt je al snel weer verrast met een ander gerecht.

Tot slot heeft een Walking Dinner als voordeel dat de feestavond wat vloeiender verloopt. Waar je vroeger je gasten van de eettafel naar de dansvloer moest lokken, kun je nu het eten soepel over laten gaan in het meer uitgelaten deel van de avond. Mensen kunnen vaak ook makkelijker aanschuiven of vertrekken. Handig als je laatkomers op de gastenlijst hebt staan!

 

Struikelblokken bij een Walking Dinner

Een Walking Dinner heeft dus een hoop voordelen, maar je kunt er ook flink mee in de knoop raken. Hieronder een lijstje met aandachtspunten:

  • Zorg voor goede zitplaatsen: voor mensen die minder mobiel zijn is een Walking Dinner niet per sé een uitkomst. Mocht je gasten willen ontvangen die slecht ter been zijn zorg er dan voor dat er naast sta-tafels en barkrukken ook gewone tafels met comfortabele stoelen zijn.
  • Organiseer extra ruimte in de keuken: wilt u zelf gaan koken? Zorg er dan voor dat u genoeg stalplaatsen heeft voor de honderden kleine bordjes die u gaat uitserveren. Koude gerechten wil je idealiter gekoeld opslaan tot dat het ‘hun beurt’ is, dus regel ook daar plek voor in de koelkast/koelruimte.
  • Vergeet de vego’s niet: steeds meer mensen geven de voorkeur aan vegetarische gerechten en de tijd dat je deze gasten tevreden kon stellen met een bakje frietjes is definitief voorbij. Zorg dus dat er tenminste 4 of 5 vegetarische opties zijn. Zo krijgen ook deze eters een complete maaltijd voorgeschoteld.
  • Geef op tijd je wensen door: voor de bediening is een Walking Dinner een enorme operatie. Bij elk gerecht moeten ze weer een complete ronde lopen, drankjes opnemen, bordjes ophalen, etc. Het is daarom zaak om goed met het restaurant te coördineren in welk tempo de gerechten worden uitgeserveerd. Wilt u echt om 21:00 eindigen met het uitzwaaien van het bruidspaar, reken dan genoeg tijd per gang en bespreek dit met het horeca-team.
  • Let op de kwaliteit van de hapjes: wat mij is opgevallen is dat veel cateraars en restaurants de nijging hebben om de chicste gerechten als eerste te serveren en later op de avond met goedkope hapjes als bitterballen en loempiaatjes te gaan rondlopen. Vanuit het restaurant geredeneerd is dat heel slim: de eerste indruk is belangrijk en hoe meer drank er ingaat hoe minder de interesse voor de kwaliteit van het eten. Ook is het logistiek vaak handiger.

 

Walking dinner en tafelgoochelen: een prima combinatie…

Als goochelaar verzorg ik allerlei soorten optredens: workshops, centrale acts en af en toe treed ik aan als dagvoorzitter. Maar waar ik verreweg het meest voor word geboekt is tafelgoochelen. Tafelgoochelen is een doorlopende act waarbij ik aan elke tafel enkele verrassende en interactieve trucs laat zien. De reden dat ik hier zo vaak voor word gevraagd is simpel: tafelgoochelen is ontzettend vermakelijk én ontzettend flexibel.

Bij klassieke diners werkt tafelgoochelen heel erg goed: je hebt per tafel zes tot tien toeschouwers die je tussen de gangen wat bijzonders kan laten zien. Omdat mensen in de regel aan dezelfde tafel blijven zitten is er weinig overlap. Aan de andere kant is het Bij klassieke diners voor mij altijd de kunst om goed te timen wanneer ik bij welke tafel aanschuif. Je wilt immers niet dat het spannendste moment wordt onderbroken door de crème brulee. Goed coördineren dus!

Walking Dinners zijn in dat opzicht nog beter geschikt voor tafelgoochelen dan drie-gangen-diners. Kleine hapjes worden afgewisseld met kleine trucjes en gasten kunnen makkelijk aanschuiven om de wondertjes van dichtbij te bekijken. Omdat de toeschouwers -net als ik- staan is de sfeer aan tafel vaak iets informeler en toegankelijker, al varieert dit uiteraard per feest. Wat mij opvalt is dat mensen die mij ooit hebben zien optreden bij een wederontmoeting vaak in staat zijn om tot in details te beschrijven wat ik jaren geleden aan ze heb vertoond. Zo memorabel kan tafelgoochelen zijn!

 

Hoe ik leerde goochelen…

Toegevoegd op 01-02-18

 

Goochelen is een bijzonder leuke hobby. Daar kwam ik al op jonge leeftijd achter. Nadat ik twee goocheldozen van de speelgoedwinkel had versleten, werd het tijd voor het echte werk. Toen ik op mijn twaalfde naar Haarlem verhuisde kwam ik al snel tot de ontdekking dat in die stad een heuse goochelwinkel stond. De eerste keer dat ik daar binnenkwam zal ik nooit vergeten. Het was een donkere, spelonkachtige ruimte met hoge vitrines langs de muren. In deze vitrines stonden allerlei bizarre voorwerpen uitgestald: levensechte schedels, Chinese munten, glazen bollen en kisten gevuld met dolken.

Achter de toonbank stond Herman – de demonstrateur en verkoper, een jonge, vriendelijke meneer met een brilletje. Als hij er eenmaal achter was gekomen wat je budget was en waar je zo ongeveer naar op zoek was, liet hij je verschillende trucs zien. Het eerste trucje dat ik bij hem kocht was een getrukeerd kaartspel waarmee je een gekozen kaart altijd bovenop kon laten komen. Tegenwoordig kan ik die truc zonder hulp van getrukeerde kaarten, maar destijds was het meteen de beste truc in mijn repertoire.

Ik herinner mij dat ik zo onder de indruk was van deze winkel dat ik op weg naar huis bang was dat het getrukeerde kaartspel (waar ik overigens 25 gulden voor had betaald) spontaan uit mijn rugtas zou verdwijnen. In de jaren daarna heb ik vrijwel al mijn zakgeld bij Herman uitgegeven in ruil voor nieuwe, professionele trucs.

Goochelwinkels bezoeken is nog steeds een goede en leuke manier om te leren goochelen. De demonstrateurs in deze winkels weten precies wat voor trucs geschikt zijn voor beginners en gevorderden. Maar alleen met kant en klare trucs ben je er natuurlijk niet. Je moet ook vingervlugge grepen leren. In mijn tienerjaren leerde ik een hoop geheime handelingen uit boeken van de bibliotheek die vlakbij mijn huis stond. Tegenwoordig leren een hoop jongeren hun vingervlugge trucs van YouTube.

Het meeste leer je natuurlijk van gevorderde of professionele goochelaars. Die kwam ik tegen bij de goochelclub. Toen ik nog in Haarlem woonde was ik lid van de Noord-Hollandse Bond voor Goochelaars. Tegenwoordig ben ik zeer actief bij de Magische Kring Centraal Nederland. Hier deel ik mijn kennis en inzichten met de volgende generatie jonge goochelaars. En zo is de cirkel weer rond.

 

Zoek je een goochelvereniging?

De Nederlands Magische Unie is de overkoepelden organisatie van alle goochelverenigingen in Nederland. Op hun website kun je uitvinden welke goochelverenigingen er bij jou in de buurt zijn en welke goochelactiviteiten er zoal gepland staan.

 

Zoek je een goochelwinkel?

De winkel die ik destijds in Haarlem bezocht zit tegenwoordig in Heemskerk. Hun website Magicshop.nl biedt een zeer groot assortiment aan goocheltrucs en goochelattributen. Eve

neens een zeer goede plek om te gaan shoppen is dynamitemagic.nl. Dit is een grote goochelwinkel in Limburg met zeer vriendelijk personeel.

 

Zoek je een goed goochelboek?

Ikzelf heb leren goochelen met de boeken van Jon Tremaine: Spectaculaire Goocheltrucs en Spectaculaire Kaarttrucs. Beide boeken zijn alleen nog tweedehands verkrijgbaar. Ook een aanrader is Goochelen voor Dummies. Voor wat gevorderde goochelaars raad ik ‘Strong Magic’ aan van Darwin Ortiz.

 


 

View More: http://yvonnekuipers.pass.us/ykfot20170701bruidsfotografiedaniel-en-sarah

Collegialiteit en Concurrentie: goochelaars onder elkaar

Toegevoegd op 17-11-17

 

Het zal niemand verbazen, maar de goochelwereld is niet zo groot. Het aantal professionele goochelaars in Nederland past, schat ik, gemakkelijk in een gemiddeld klaslokaal. Vergelijk dat eens met het aantal professionele muzikanten of cabaretiers dat ons landje rijk is! Daarbij is het ook nog zo dat er allerlei sub-disciplines en specialisaties in de goochelkunst zijn: zo heb je goochelaars die enkel grote trucs op het toneel doen (illusionisten) en je hebt goochelaars die zich vooral toeleggen op het vermaken van een bepaalde doelgroep (e.g. kindergoochelaars). Zo komt het dat je er als professional al snel achter komt wie je collega’s en concurrenten zijn.

Sommige goochelaars zijn nogal op zichzelf en kiezen ervoor om weinig met hun collega’s om te gaan. Dat is uiteraard hun goede recht. Ik denk wel dat het weinig zin heeft om elke andere goochelaar als rivaal te zien. Uiteindelijk heeft ieder toch zo zijn specialiteit en, zoals een collega van mij terecht opmerkte, hebben de meeste mensen in Nederland nog nooit live een goochelaar gezien, dus waar hebben we het dan over?

Ikzelf mag mij gelukkig prijzen met een flink aantal toffe collega’s met wie ik goede banden onderhoud. Naast dat het prettig is om met deze jongens van gedachten te wisselen over het vak, heb ik ontzettend veel prachtige illusies geleerd van deze goochelaars die vaak al jaren in het vak zitten. Daarnaast heb ik ook andere artiesten in mijn vriendengroep, waaronder jongleurs, muzikanten en cabaretiers. Ook deze mensen hebben vaak goede tips over hoe ik mijn acts kan verbeteren!

Goochelaar kan, als je daarvoor kiest, een eenzaam beroep zijn. Maar het hoeft niet! Wat is er leuker dan gezellig een biertje drinken met een collega en nieuwe manieren bedenken waarop je jouw publiek voor de gek kan houden? Wat is er leuker dan grappige ‘nep-trucs’ voor elkaar uit te halen en samen te balen als er een keer wat fout gaat? Ik hoor het graag!

Geheimen leren bij de goochelclub

Gepubliceerd op 10-04-2019

‘Hoe doe je dat?’ is de vraag die mij na optredens het meest wordt gesteld. Helaas is dit ook de vraag waar ik nooit een bevredigend antwoord op wil geven. Tenslotte is het leuke van goochelen nu juist dat je niet weet hoe het werkt. Op plek nr. 2 staat de vraag: ‘Hoe heb je dat geleerd?’ en gelukkig heb ik hier wel een aantal goede antwoorden op (zie de blog: ‘Hoe ik heb leren goochelen.’. In deze blog wil ik het een en ander verklappen over het reilen en zeilen bij een goochelvereniging.

 

Er is in Nederland geen opleiding voor goochelaars, dus de meeste mensen die dit vak beoefenen zijn autodidact. In Groot-Brittannië is er wel een school voor magiërs (Zweinstein), maar die heeft vreselijk zware toelatingseisen. Het dichts in de buurt van een goochelschool komt de goochelclub. Bij dit soort verenigingen zijn zowel amateurs als professionals aangesloten, al zijn de amateurgoochelaars natuurlijk in de meerderheid. In Nederland zijn er 23 goochelclubs, waarvan er 22 zijn aangesloten bij de Nederlandse Magische Unie (de NMU) - de overkoepelende (vak-) organisatie die o.a. landelijke congressen en wetstrijden organiseert.

De gemiddelde goochelclub heeft tussen de 10 tot 15 actieve leden en is dus niet zo groot. In de grote steden hebben de clubs gemiddeld tussen de 15 en 30 actieve leden en zijn dus wat groter. Deze clubs hebben vaak ook nog een aparte jeugdafdeling, waar jongeren kunnen leren goochelen. Zelf ben ik lid van de Magische Kring Centraal Nederland die gezeteld is in Utrecht. Dit is een grote vereniging met een jeugdafdeling waar ik les geef.

Lid worden van een goochelclub gaat niet zomaar. Wil je lid worden van zo’n vereniging, dan moet je als volwassene vrijwel altijd auditie doen. Je moet aan de club laten zien dat je serieus met goochelen bezig bent en niet alleen komt om de geheimen te leren. De ene club is hierin wat makkelijker dan de andere: soms hoef je maar één keer ‘voor te goochelen’ en soms wel drie keer.

Ben je eenmaal binnen, dan heb je een zeer vruchtbare bodem om je verder te ontwikkelen als goochelaar. Je ziet goochelacts van vakbroeders en ontdekt de geheimen en presentatietechnieken die zij gebruiken. Je krijgt feedback op je eigen acts en leert en leert een hoop over de achtergrond van bepaalde trucs. Bovendien hangt er bij de ledenavonden altijd een gezellige sfeer en wordt er ook een hoop afgekletst.

Wil je lid worden van een goochelclub? Op de website van de NMU zie je welke club er bij jou in de buurt zit en hoe je met deze club in contact kunt komen. Sinds April 2019 ben ik voorzitter van de goochelclub in Utrecht: de Magische Kring Centraal Nederland. Deze club heeft ook een junioren-afdeling. Als je een keer wilt komen kijken dan mag dat gewoon! Neem dan gerust even contact met mij op!

 

Jureren bij een goochelwedstrijd

Gepubliceerd op 24-04-18

Toen ik 14 was deed ik voor het eerst mee aan een goochelkampioenschap: het NK Goochelen voor Junioren. Het was ook de eerste keer dat op het podium van heuse stadsschouwburg stond (De Tamboer in Hoogeveen). Ik won geen prijs, maar het was een ontzettend leerzame ervaring die mij verder hielp in mijn ontwikkeling als artiest. Later won ik bij het ‘volwassenen-NK’ wel een prijs. En nu - 15 jaar later – mocht ik voor het eerst optreden als jurylid en wel bij het NK Goochelen voor Junioren 2018…

Goochelacts vergelijken

Hoe beoordeel je eigenlijk een goochel-act? Bij een jongleer-act weet je dat met zes ballen jongleren lastiger moet zijn dan met vier ballen. Maar bij goochelaars is alles wat ze laten zien ‘onmogelijk’. Kan het één onmogelijker zijn dan het ander? Wat mij betreft is het antwoord: ja!

Bijvoorbeeld: je kunt een vrouw (of man) op verschillende manieren doorzagen. Je kunt haar in een kist stoppen en dan die kist doorzagen, of je kunt je assistent gewoon op tafel leggen en met een cirkelzaag in één keer door tweeën delen. Mét een kist vraag je jezelf als toeschouwer af: waarom moet ze in die kist? Zónder kist is er geen twijfel over mogelijk dat de assistent écht door tweeën wordt gedeeld – wat helemaal niet kan. De laatste optie lijkt mij daarom sterker.

Presentatie is ‘key’

Bij een goochelwedstrijd geldt: de goochelaar die de sterkste trucs laat zien zonder weg te geven hoe deze werken krijgt de hoogste punten. Daarnaast is het ontzettend belangrijk dat de presentatie van de truc klopt. Goochelaars die in hun ongestreken overhemd wat stoffige kaarten uit hun mouw schudden krijgen punten aftrek – tenzij ze een goede reden hebben waarom het er zo uit moet zien. Goochelaars die een vermakelijk verhaal hebben bij hun truc en die verzorgde kostuums en attributen meenemen worden daarvoor beloond.

Dus… hoe deden de junioren het?

Het juniorenkampioenschap bestaat uit twee onderdelen: goochelen van dichtbij (close-up) en goochelen op toneel. Meestal zijn de toneel-acts beter uitgewerkt dan de close-up acts, maar dit keer lag het niveau bij het close-up-goochelen gemiddeld hoger. Je ziet dat de Nederlandse goochel-jeugd steeds meer aandacht besteden aan hun presentatie. Dat is heel erg mooi om te zien want zo heeft elke act iets onderscheidend.

Bij Close-Up Goochelen ging de eerste prijs naar Milan ten Bosch. Die liet een aantal trucs met munten en kaarten zien die zó knap waren dat ik soms echt geen idee had hoe hij het voor elkaar kreeg. Bij het toneel-goochelen ging de eerste prijs naar Espen en Luca. Deze twee lieten een aantal mentale trucs zien a la Victor Mids en Rob & Emiel. Uiteindelijk wisten ze een land te voorspellen dat volledig willekeurig was uitgekozen door een toeschouwer.

Een ervaring rijker...

Hoewel het als jurylid natuurlijk eervol en interessant is om andermans werk te mogen beoordelen, kan jureren ook best pittig zijn. Soms is het echt appels met peren te vergelijken en je moet soms kinderen teleurstellen die al jaren aan hun act werken. Maar al met al mag ik concluderen - met alle kwaliteit die op het NK goochelen voor junioren werd getoond – dat goochelen in Nederland een gouden toekomst heeft.

the spot 5

Goochelaar ontmaskerd?

Toegevoegd op 03-01-18

 

Een tijdje terug, vroeg een oudere toeschouwer mij wat ik vond van die gemaskerde goochelaar die op TV goocheltrucs uitlegt. Ik vertelde deze meneer dat goochelaars het natuurlijk niet leuk vinden dat hun geheimen zo op straat komen te staan. We trainen soms jaren op een ingewikkelde manoeuvre en dan is het behoorlijk frustrerend om te zien dat deze truc zomaar op tv wordt uitgelegd, enkel om vijf minuten commerciële zendtijd op te vullen.

Ik merk dat vooral oudere collega’s er veel moeite mee hebben dat er zoveel trucs worden verklapt op televisie en op YouTube. Begrijpelijk, want vroeger moest je immers je uiterste best doen om achter het geheim van een bepaald mirakel te komen. Maar zowel voor goocheltrucs als voor staatsgeheimen geldt tegenwoordig: informatie is tegenwoordig gewoon lastig te beschermen. Goochelaars die hun trucs publiceren moet zich realiseren dat het voor een jonge amateurgoochelaar ontzettend eenvoudig is om deze trucs uit te leggen op een openbaar videokanaal.

Het beste wat je kunt doen is zoveel mogelijk je eigen trucs te bedenken en deze dan zo te ontwerpen dat het geheim ontzettend moeilijk te ontdekken is. Ik heb zelf een handjevol zelfbedachte illusies in mijn repertoire waarvan ik voorlopig niets openbaar maak. Ik vertel het geheim niet aan collega’s, ik plaats er geen filmpjes van op internet. Dit zijn mijn schatten die ik enkel ‘live’ aan mijn publiek laat zien.

Het leuke van goochelen is dat je iets meemaakt dat schijnbaar onverklaarbaar is. Voor dat éne moment van verbazing zijn wij goochelaars in staat om tot uitersten te gaan. Het is niet onze bedoeling om wijsneuzerig te doen en het is ook niet zo dat we hard genieten van de onwetendheid van onze toeschouwers. Misleiding hoort gewoon bij ons vak. Daarom zeg ik altijd: houdt de magie in leven. Mocht je toevallig het geheim van een truc kennen: mondje dicht!

 


 

Janse-Heijn-Goochelaar-Heemstede

Hoe vind ik de juiste goochelaar voor mijn evenement?

Toegevoegd op 20-12-17

 

Mensen twijfelen wel eens of ze een bepaalde artiest moeten boeken. Het is soms heel erg lastig om in te schatten of een bepaald persoon in staat is om je feestje op te leuken. Voor je het weet heb je iemand over de vloer die niets toevoegt aan de sfeer, of erger... Natuurlijk ben ik ontzettend partijdig als het over zo’n onderwerp gaat. Zoekt u een goede goochelaar? Boek mij! Toch heb ik mijzelf afgevraagd hoe ik, met de kennis die ik heb, zélf te werk zou gaan als ik een goochelaar zou boeken. Bij deze gedachteoefening kwam ik tot de volgende ideeën:

 

Ervaring en prestige

Bedenk: goochelaar is een vrij beroep. Iedere houten klaas met een spel kaarten kan en mag zichzelf goochelaar noemen. Daar is verder niets mis mee, maar het maakt het wel iets ingewikkelder om in te schatten of iemand in staat is om jouw gasten te vermaken. Net als in de muziek en theaterwereld draait het bij goochelaars allemaal om prestige en ervaring. Hoe meer shows een goochelaar heeft gedaan, hoe waarschijnlijker is dat hij ook jouw gasten kan verbazen. Probeer erachter te komen wat voor staat van dienst de goochelaar die je op het oog hebt heeft: doet hij of zij veel optredens? Wie zijn de andere klanten? Heeft de goochelaar in kwestie prijzen gewonnen?

 

Doelgroep en karakter

Sommige goochelaars treden vooral op in het zakelijke circuit. Anderen doen vooral shows voor kinderen. Probeer je voor te stellen of de goochelaar die je in gedachten hebt wel past bij de doelgroep. Sommige goochelaars hebben een scherp en fel gevoel voor humor dat uitstekend past in een comedyclub, maar dat compleet uit toon valt bij een receptie voor ouderen.

 

Bellen is beter dan mailen

De beste manier om erachter te komen wat een bepaalde goochelaar kan bieden is door deze gewoon op te bellen. Aan de lijn kun je direct alle vragen stellen die je mocht hebben en krijg je meteen een indruk van iemands communicatievaardigheden en behulpzaamheid. Laat je bij de prijsopgave niet onder druk zetten. Er is niets mis mee om te vragen om bedenktijd. De meeste professionals zijn dit gewend en hebben hier zeker begrip voor!

 

Vraag om een bevestiging per mail

De meeste goochelaars zullen dit sowieso al aanbieden, maar toch is het goed om de artiest in kwestie te vragen alles nog een keer op een rijtje te zetten op de mail. Sommige goochelaars hanteren zelfs een speciaal contract waarin zowel hun als uw belangen worden uitgelegd. In elk geval heeft u zo gegevens om naar terug te verwijzen als de goochelaar zich niet aan de afspraak houdt.

 

Andere acts

Heeft u meerdere artiesten geboekt, dan is het slim om te onderzoeken of de verschillende acts geen hinder van elkaar hebben. Een goochelaar die bij zijn trucs praat, krijgt het een stuk zwaarder als er in dezelfde ruimte luide muziek wordt gespeeld. Net zo goed is het voor een DJ niet leuk als mensen geen zin hebben om te dansen omdat er allerlei spannende goocheltrucs worden vertoond. Het sleutelwoord hier is: planning.

 

Het optreden

Een vak-artiest zorgt dat hij of zij altijd ruim op tijd op de locatie aanwezig is. Dit is niet alleen belangrijk om dingen klaar te zetten, maar ook om de beschikbare ruimte te peilen en even te overleggen met de ceremoniemeester, etc. Een goede artiest zal ervoor zorgen dat hij of zij al het noodzakelijke heeft geregeld, voordat ‘ie begint. Daarna heb je er als het goed is geen omkijken meer naar. Als organisator heeft u het tijdens zo’n dag waarschijnlijk druk zat, toch loont het de moeite om even te kijken bij het optreden van de artieste die u geboekt heeft. Vinden uw gasten het leuk? Dan heeft u de juiste keuze gemaakt, zo niet – dan boekt u deze goochelaar natuurlijk geen tweede keer…


 

Goochelaar op weg

Gepubliceerd op 27-12-17

 

Als goochelaar treed ik door het hele land op. Dat betekent ook dat ik elke week flink wat uren op reis ben. Als het even kan dan reis ik het liefst per trein. Onderweg heb ik dan mijn handen vrij en kan ik rustig een boekje lezen of over mijn nieuwe trucs nadenken.

Ik woon zelf in Wageningen, waar ik ook heb gestudeerd. Deze stad, voor een kwart bevolkt door studenten, is een fijne, rustige plek om te wonen. Natuurlijk heb ik regelmatig goocheloptredens in de buurt: in Ede, Rhenen, Arnhem, Nijmegen en Utrecht heb ik het leeuwendeel van mijn opdrachten. Sowieso ken ik Gelderland inmiddels op mijn duimpje: ik kom graag in Apeldoorn en ik ben ook af en toe in Doetinchem of Barneveld te vinden.

Tijdens mijn middelbareschooltijd heb ik in Haarlem gewoond; ook een mooie en gezellige stad! Omdat ik in deze regio het vak ‘goochelaar’ heb geleerd heb ik nog steeds regelmatig klussen in Haarlem, Heemstede, Hoofddorp en ook in Amsterdam. Als ik goochelshows heb in deze plaatsen combineer ik die dan ook vaak met een bezoek aan mijn ouders.

Omdat ik als kind in Antwerpen woonde ben ik tot mijn studentenjaren altijd redelijk slecht geweest in de Nederlandse topografie. Dat is nu wel anders: ik kom met grote regelmaat op plaatsen waar ik vroeger geen idee van had waar ze lagen. Ik vind het altijd leuk om nieuwe dorpen in Brabant te ontdekken: laatst was ik bijvoorbeeld in Someren maar ik kom ook weleens in Goirle, Wagenberg of Berlicum.

Ik merk dat ik steeds meer boekingen krijg in steden als Twente, Enschede, Hengelo en Deventer. Blijkbaar sluit mijn stijl in het goochelen goed aan bij de sfeer en gezelligheid in deze steden in Overijssel. Ik merk dat de sfeer op feesten hier vaak wat meer ontspannen is dan in de randstad, maar in Rotterdam en Den Haag worden dan weer betere hapjes geserveerd! Ik zou er een wetenschappelijk boek over moeten schrijven…

Reizen is zeker een aangenaam onderdeel van mij werk als goochelaar – je komt nog eens ergens. Voor mij zijn er nog zeker een hoop mooie plaatsen te ontdekken…

Klassieke muziek – klassieke goochelkunsten

Gepubliceerd op 01-09-17

Werken als goochelaar is seizoensgebonden. In het najaar werkt menig goochelaar zich de schompes, terwijl maanden als februari en maart dan weer iets rustiger zijn. Nu is het hoogzomer en heb ik tijd om op vakantie te gaan omdat al mijn klanten… (*trommelgeroffel*) …ook op vakantie zijn! Daarnaast heb ik nu tijd om wat meer aan mijn nieuwe acts te sleutelen en terug te kijken op het afgelopen half jaar. Om jullie trouwe lezertjes een indruk te geven in wat voor gevarieerde omstandigheden ik zoal goochel, zal ik een paar hoogtepunten van het vorige seizoen met jullie delen.

 

Misschien wel de meest originele opdracht die ik in het afgelopen half jaar heb gekregen was om te goochelen bij een liveoptreden van harmonieorkest ‘Crescendo’ in Noordwijk. Terwijl de twee orkesten die avond verschillende ‘magische’ stukken speelden, kreeg ik de gelegenheid enkele bijpassende goocheltrucs te vertonen. Het hoogtepunt was voor mij het stuk ‘The Sorcerers Apprentice’, van Paul Dukas. Tijdens dit stuk speelde ik de rol van saxofonist die te laat komt voor het optreden. Ik werd door de kwade dirigent weggejaagd en besloot nog een tweede misdrijf te begaan door stiekem onder een oude goochelhoed te kijken. Ik besloot de act met het laten zweven van een gouden kogel – een klassieke illusie. Na afloop heb ik de mensen in de foyer nog wat vermaakt met een serie kleinere trucs. Dat was nog eens een gezellige avond.

 

Een optreden dat mij ook nog lang zal bijblijven was bij het openen van de nieuwe passage in het winkelcentrum Hoog-Catherijne. In de hal stonden zeven kleine podia met verschillende artiesten die om de beurt een kleine act deden. Zo waren er een mime-speler, een saxofonist, een acrobaat en een breakdancer. Omdat mijn mini-podium van alle kanten en van bovenaf te bekijken was, kunt u zich voorstellen dat ik extra hard mijn best moest doen om iedereen te vermaken en tegelijk te zorgen dat niemand stiekem kon zien hoe ik mijn wondertjes voor elkaar kreeg. Uiteraard heb ik mijn collega-artiesten tussen de bedrijven door ook nog flink verbaasd met een paar vingervlugge kunstjes!

 

Af en toe word ik gevraagd om te goochelen voor andere goochelaars. Dit zijn vaak ontzettend leuke optredens omdat goochelaars natuurlijk heel anders naar je act kijken. Zo gaf ik in februari een lezing voor de Magische Ring Friesland over hoe je een goochel-act op een verassende, frisse manier kunt brengen. De lezing werd ontzettend goed ontvangen; ik kreeg na afloop een echte fles Friese goochelwijn en inmiddels hebben de Friese goochelaars hun ervaringen gedeeld met de Groningse goochelaars en dus geef ik in het najaar een lezing bij de Groningse goochelvereniging Passe Passe.

 

De bovenstaande anekdotes getuigen natuurlijk van mijn meer afwijkende goochelopdrachten, maar uiteraard heb ik het afgelopen seizoen ook heel wat ‘gewone’ feestjes gegoocheld in alle hoeken van het land. Dat is een van de leuke dingen van goochelaar zijn: je komt vaak op nieuwe plaatsen en je ontmoet een hoop nieuwe mensen!